De Mariakapel in Hulhuizen:
de belofte is waargemaakt
Het verhaal van Jos en Annie Niels en hun Mariakapel.
Als je bij de familie Niels woning aankomt, lees ik dat ik welkom ben als ik geen problemen heb met de boxers, die hier ook wonen. Bij binnenkomst word ik hartelijk begroet en ontvangen in een woonkamer, waar geen plekje onbenut is gelaten om een Mariabeeld of –beeldje neer te zetten: een hobby van de heer Jos Niels en ’t lijkt wel haast een klein Maria-museumpje waardoor er een bijzondere sfeer in de woonkamer heerst. Jos is een bevlogen verteller en zijn vrouw Annie knikt regelmatig ter bevestiging van zijn verhaal. Hij heeft zijn verhalen over zijn Mariakapel al meer dan duizend maal verteld. Als kleine jongen van vijf, zes jaar heeft hij Maria beloofd een huis voor haar te bouwen als zij een dringende wens van hem om bij zijn pleegouders te mogen blijven wonen in vervulling liet gaan. En dat geschiedde.
Droom - Nadat Jos en Annie Niels getrouwd waren, zijn ze samen in 1995/’96 gaan bedenken hoe deze belofte ingelost kon gaan worden. In een droom zag Jos de kapel, die hij zou gaan bouwen en dat bleek een kopie van de kapel die vroeger op de scheepswerf had gestaan, maar die vanwege uitbreiding van de werf jaren geleden gesloopt moest worden. Herbouw elders was de bedoeling, maar dat kwam er nooit van omdat de directeur van de werf aan de ene kant geld en grond gaf om de kapel te herbouwen en aan de andere kant als privé eigenaar van de grond bezwaar maakte tegen de bouw.
De paters uit Nijmegen, die met een Mariawagen door Nederland rond reden waren hun eerste sponsors met een bedrag van vijf gulden. Het verhaal al rondvertellende kwamen er steeds meer mensen op hun pad, die op enige manier wilden bijdragen aan de bouw van de zo vurig gewenste kapel. Een architect die aanbood zonder vergoeding een tekening te maken op basis van een foto van de gesloopte kapel. Er werd een Mariabeeld naar gelijkenis met de Maria van Rue du bac in Parijs aangeboden. De lokale steenfabriek schonk de 22.000 stenen, de timmerfabriek wilde op hun kosten de deuren en kozijnen maken, ’t zandverzet bedrijf wilde gratis uitgraven en een schilder wilde het schilderwerk wel voor niets doen. Alles zonder kosten. Vanuit Omroep Gelderland en TV Gelderland, alsmede van dagblad De Gelderlander kwam veel hulp en steun op vaak cruciale momenten om aandacht voor de bouw van de Mariakapel te vragen. Dat leverde dan weer nieuwe sponsors op. Veel winkeliers en bedrijfjes in de omgeving wilden bijna allemaal op enige manier een bijdrage leveren.
Toen de plannen omgezet moesten worden in een stichting wilde de notaris de akte opstellen zonder kosten in rekening te brengen, maar hoopte een uitnodiging te krijgen als de kapel klaar zou zijn en geopend zou worden. De kersenkoningin van Gendt was genegen om de eerste paaltjes te slaan om met foto’s daarvan voor enige publiciteit te zorgen op de braderie van het kersenfeest. ‘De Eigen Geërfden’ in Gendt wilden geld ter beschikking stellen en de Rabobank stelde een lening tegen een lage rente beschikbaar. Een tante gaf geld voor de tegels op de vloer. De communiebank en het altaar met altaar kleed werden eveneens geschonken, alsmede een mooie doopvont. De haan werd gegeven door de - inmiddels nieuwe - directeur van de scheepswerf. De heer Niels mocht de haan zelf bovenop de kapel plaatsen vanuit een hoogwerker. Een van de buren, een man van zeventig jaar, was een gedreven vrijwilliger die dag in dag uit ontzettend veel hulp en steun gaf. De man sleepte stenen, kruide zand en deed alle voorkomende hand- en spandiensten. Een slijterij gaf een aantal flessen champagne cadeau om de opening te vieren.
Tegenslagen - Echter … voor het zo ver was moesten ook de nodige tegenslagen verwerkt worden. De aannemer die zich in eerste instantie had gemeld wilde wel een kapel, maar geen Mariakapel bouwen, daar hij protestant was. Dat kon er niet in bij de heer Niels en hij vond een ander aannemersbedrijf om de kapel te bouwen. Dit bedrijf was zo coulant om te stellen dat er pas betaald hoefde te worden als de stichting weer wat geld bij elkaar gesprokkeld was. In eerste instantie was dat 30.000 gulden, maar er was 100.000 gulden nodig. Jos en Annie hebben veel op braderieën en kerstmarkten gestaan om (Maria)beeldjes te verkopen en kregen regelmatig grote en kleine giften en altijd van mensen voor wie Maria een speciale betekenis had. De kosten zijn van daaruit uiteindelijk volledig betaald. De gemeenteraad gaf aan de familie Niels een bouwvergunning met de opmerking: dat krijgt hij toch niet voor elkaar dus geef hem die vergunning maar.
Grote teleurstelling - Voor de grootste teleurstelling zorgde het kerkbestuur in Gendt. Die weigerde op enige manier mee te werken en wilde het geld van de Jos Niels steken in de Mariakapel van de kerk in Gendt, want een Mariakapel in Hulhuizen had geen toegevoegde waarde voor het geloof. Het kerkbestuur wilde ook geen subsidie bij het bisdom aanvragen en wilde later ook geen toestemming geven voor dopen of trouwen in de Mariakapel. De pastoor wilde wel, maar het kerkbestuur wilde niet. De bisschop wilde wel, maar werd buitenspel gezet door het kerkbestuur. Het kerkbestuur is ook star blijven weigeren om mee te werken met de inwijding van de kapel tot teleurstelling van Jos en Annie. Priesters van elders, die bereid waren tot inwijding, bleken helaas ook het kerkbestuur niet te kunnen negeren.
Feestelijke inwijding - Op 28 november 1998, de feestdag van Maria van Rue du bac in Parijs, werd de grond uitgegraven. En daarna ging het allemaal in een rap tempo, waardoor met Pinksteren 1999 de deuren van de Mariakapel van Hulhuizen voor de eerste keer open konden gaan. In ’t jaar 2000 is de kapel alsnog feestelijk ingewijd, echter zonder medewerking van het kerkbestuur.
Een droom van de Jos en Annie is waargemaakt. Een prachtige Mariakapel is gebouwd en heeft inmiddels al heel veel mensen van heinde en ver getrokken, die daar een bijzondere rust ervaren en weer tot zichzelf kunnen komen. Er zijn zelfs kindjes gedoopt; er is in getrouwd en er zijn enkele mensen opgebaard geweest. Ook is er een prachtige herdenkingsmuur voor overledenen te vinden. Dit is het waarvoor de heer en mevrouw Niels al die jaren in zijn blijven volharden en geloven op de goede afloop van de bouw van hun prachtige Mariakapel aan de Munnikhofsestraat in Hulhuizen.
Jos Niels verteld in het dialect over zijn Mariakapel.
